Havacılık müzesi Yeşilköyde tren istasyonuna yakın askeriyeye bağlı bir müze...Kapalı alanda maketlerle, yazılarla Türk havacılık tarihi anlatılıyor. Hazerfan Ahmet Çelebiyle başlıyor, Galata kulesinden uçarkenki maketi yapılmış. Dünyanın ilk uçan insan
ı.. Makette şaşkın bakan yeniçerilerin üzerinden hurra süzülüyor..makete baktıkça insanın uçası geliyor...bence hazerfan zaten başka bir şehirde olsaydı uçmazdı, onu uçmaya çeken şey de İstanbulun güzellikleri olmuştur diye düşünüyorum. lagari hasan çelebi ise füze benzeri bişeyle havalanan ve yere inebilen ilk insan..yani türklerin havacılık tarihi gururla başlıyor..sonrasında ara dönemde padişahların uçmaya olan ilgisi anlatılıyor ve sıra geliyor kurtuluş savaşı ve dünya savaşındaki durumumuza, yokluklarla insanlarımızın neler yaptığını görüyoruz. 3 uçakla savaşmak, sonrasında alınan uçaklar ama uçak kullanıcak pilot olmaması ya da işgal bölgelerinden kurtarılan uçaklar..Uçakla gelen saldırılarda ise tüfeklerin uçaksavar olarak kullanılması..Yokluk içinde geçen günler.. Sonrasında Nuri Demirağ ve Vecihi Hürkuş'un çalışmaları anlatılmış. Ayrı ayrı uçak fabrikası kurarak uçak üretimini başlatmışlar. Natoya giriş sürecimizle ve Amerikanın yardımlarıyla fabrikaları kapatılıyor. Gururla başlayan ama uzun bir süre atıl kalan Türk havacılık tarihinde gurur kaynağı olmuşlar. Hayatları kesinlikle okunmalı ve dersler çıkarılmalı...Ve Dünyanın Kadın ilk savaş pilotu Sabiha Gökçen, Dersim harekatına erkek pilotlarla beraber katılıyor. İşin garip tarafı o zamanlar şimdiki gibi simülasyon eğitimleri de yok, yani savaş pilotu ama pratiğini savaşta yapıyor..gökçen soyadını ise tabiki Atatürk veriyor, ama henüz Sabiha Hanım havacılıkla ilgilenmiyor o dönemlerde..sonrasında gelişiyor.
Müzenin açık alanında ise uçaklar, helikopterler, roketler var. Keşke bir kaç uçağın helikopterin içini de gezdirselerdi, kesinlikle daha etkileyici olacaktır.
Sonuç olarak kesinlikle gezilmesi, görülmesi gereken bir müze, hem havacılık adına çok şey öğrenilebilir hem de Türk tarihinden önemli bir kesit sunuyor. Dışa bağımlı hale geldiğimiz müzede alenen anlatılmasa bile kanıtları da müzede sergilenmiş oluyor. Gururla başladığımız bir alanda bile herkesten geri kalabiliyoruz...
" dizesinden dolayı tabi, zaten şiirin anlattığı konu belli...şimdiki mahallemizin şirinesi gülten, eksiden de bendim, ama bir de fahriye ablamız var mıydı acaba? düşündüm taşındım bulamadım sanırım sadece erkeklere görünüyordu, e o zaman fahri abi var mıydı? Ben onu da görmedim, ne kurak bi yerde büyümüşüm ben...
